Cewka jest jednym z wielu elementów elektronicznych  i elektrotechnicznym. Nazywana jest także zwojnica, solenoidem, rzadziej induktorem. Składa się ze zwojów przewodnika nawiniętych np. na powierzchni walca, pierścienia  lub na płaszczyźnie . Z tego powodu rozróżniamy cewki  cylindryczne, toroidalne spiralne lub płaskie.  Wewnątrz lub na zewnątrz zwojów powinien znajdować się rdzeń. Rdzeń ten może być z materiału magnetycznego diamagnetycznego lub ferromagnetycznego. Cewka dla prądu stałego jest elementem rezystancyjnym o rezystancji przewodnika, z którego jest wykonana. Dla prądu o pulsacji różnej od zera wykazuje inną wartość oporu nazywaną reaktancją. Reaktancja jest tym większa, im większa jest indukcyjność i pulsacja prądu. Indukcyjność jest podstawowym parametrem elektrycznym opisującym cewkę. Jednostką indukcyjności jest 1 henr. Cewka jest elementem inercyjnym, gromadzi energię w wytwarzanym polu magnetycznym. W połączeniu z kondensatorem tworzy obwód rezonansowy który jest jednym z fundamentalnych obwodów elektronicznych. Cewki zasilane prądem stałym, zwane są elektromagnesami. Możemy spotkać cewki: Barkera, Haka, Helmholtza, Ruhmkorffa, wzrostowe, Petersena oraz cewkę długą.