Niestety nic nie jest doskonałe. Idealny woltomierz posiada nieskończenie dużą rezystancję wewnętrzną. W związku z tym oczekuje się pomijalnie małego poboru prądu przez cewkę pomiarową. Obwody, w których dokonuje się pomiaru napięcia, mogą mieć różną konfigurację i parametry. Mogą one pod wpływem włączenia woltomierza do obwodu ulec zmianie, obarczając wynik pomiaru pewnym błędem. Spowodowane jest to tym że woltomierz najczęściej czerpie zasilanie (energię) z układu. Zmiany te będą tym mniejsze im mniejsze będzie natężenie prądu czyli moc pobierana przez woltomierz. Idealny woltomierz ma nieskończenie duży opór RV (wówczas prąd IV pobierany z obwodu dąży do zera czyli pobierana z układu moc jest minimalna). Żaden realny woltomierz nie ma nieskończenie dużej rezystancji i dlatego każdy wynik pomiaru napięcia przy użyciu woltomierza obarczony jest pewnym błędem systematycznym związanym z metodą pomiaru. Dodanie poprawki jest konieczne, gdy błąd ten jest większy od 0,1 wartości błędu granicznego woltomierza. Jest włączany zawsze równolegle do obwodu elektrycznego. Do oceny konieczności zastosowania poprawki stosuje się porównanie względnego błędu granicznego woltomierza ze względnym błędem systematycznym.