Wiele osób posiada w domach jeszcze stare odbiorniki telewizyjne. Ich cechą charakterystyczną jest duża obudowa, która pomieścić musiała lampę kineskopową. Telewizory starego typu charakteryzowały się dużą wielkością i wagą. Jednak pomimo to pobierały niewielka ilość energii elektrycznej. Ze względu na stwierdzoną szkodliwość dla zdrowia telewizory te zostały wyparte przez nowe rozwiązania. LCD to nazwa dla płaskich wyświetlaczy ciekłokrystalicznych. Ze względu na swoją budowę nie zajmują one tak wiele miejsca jak tradycyjne odbiorniki. Jednak wiąże się to również z ich ograniczoną wielkością matrycy. LCD nie emitują szkodliwego promieniowania elektromagnetycznego. Nazwa LCD oznacza w tłumaczeniu wyświetlacz ciekłokrystaliczny. Panel LCD składa się z kilku podstawowych elementów. Wymienić wśród nich można komórki, w których zatopiono ciekły kryształ, elektrody, które wytwarzają pole elektryczne oddziałujące na kryształ. Oprócz nich w wyświetlaczu LCD znajdują się również dwie cienkie folie, jedna stanowi analizator, a druga polaryzator pola elektrycznego. Wyświetlacze LCD mogą być wyposażone w różnego rodzaju źródła światła. Wyświetlacze różnią się od siebie również w związku z użytą fazą ciekłokrystaliczną.